m.s. NEDLLOYD KATWIJK

Posted on

Stuurmansleerling G.H.V.
Mei 1977 – September 1977
Totaal: 39.962 zeemijlen

Na een relatief kort verlof van ongeveer vier weken, monsterde ik aan voor mijn laatste reis als leerling stuurman. Het werd de Nedlloyd Katwijk. Zij stond gepland voor een reis vanuit West-Europa naar de Perzische Golf (PG). Het was de bedoeling dat het een containerlijndienst zou worden. De Nedlloyd Katwijk was een multi-purpose schip en ook geschikt voor containers. We verlieten Rotterdam, met maar zeventig containers aan boord, in de wetenschap dat we zes weken later weer in een Europese haven terug zouden zijn. We zouden bedrogen uitkomen want helaas was de containerdienst gedoemd te mislukken.

Nedlloyd Katwijk

Afgemeerd in Le Havre – mei 1977.

Nedlloyd Katwijk

Control Room van de Machine Kamer.

Liggend in de PG te Damman, was de laatste container nog niet gelost of een telegram vanuit Rotterdam gaf ons opdracht op te stomen naar Nieuw-Zeeland. De containerlijndienst werd als mislukt beschouwd en in Nieuw-Zeeland was een overschot aan aangeboden lading welke Nedlloyd niet wilde laten liggen of aan een concurrent gunde. Dus werd komende vanuit de PG een begin gemaakt met een oversteek over de Indische Oceaan.

Suez

Ansicht uit Suez – Vrijdag 13 mei 1977.

Colombo

Ansicht uit Colombo – 27 mei 1977.

Nedlloyd Kawtijk

Op de brug.

Met zo’n tweeëntwintig dagen voor de boeg, greep de gezagvoerder de gelegenheid aan om mij solo te verklaren. Vanaf dat moment liep ik zelfstandig wacht en functioneerde ik eigenlijk als 4de stuurman. Maar ik had nog wel de privileges van een leerling, iets wat me nog regelmatig van pas zou komen zoals later in Singapore. Ik liep de acht tot twaalf wacht ‘s ochtends en van vier tot zes in de middag. Tussendoor deed ik nog twee uur takenboeken. Eventuele werkzaamheden t.b.v. kaarten, boekwerken of veiligheidsmiddelen werden geboekt als overwerk. Aangezien we geen kaarten hadden voor Nieuw-Zeeland, werd een tussenstop gemaakt op de rede van Colombo om daar de kaarten aan boord te nemen welke ondertussen vanuit Rotterdam waren ingevlogen. Natuurlijk was een postzak meegestuurd. Na dagen en dagen met een leeg schip op zee, liepen we eindelijk Tauranga binnen op Nieuw Zeeland.

Nieuw Zeeland - Tauranga

Ansicht uit Tauranga – vrijdag 17 juni 1977.

Nieuw Zeeland

Taurange N.Z. – Zicht op Mount Maunganui.

Nieuw Zeeland

Tauranga – Sloepenrol.

Het voordeel van Nieuw-Zeelandse havens was dat de havenwerkers in principe alleen overdag werkten en het liefst alleen van maandag tot en met vrijdag. We hadden de tijd om af en toe iets te ondernemen, zoals een uitstapje naar het Nationaal Park Roturoa met de vele geisers en warmwaterbronnen. Het schip werd afgeladen met melkpoeder bestemd voor Tanjung Priok, Singapore en Port Kelang.

Nieuw Zeeland

Ansicht uit Tauranga – zondag 19 juni 1977.

Van Nieuw Zeeland ging het via het Great Barrier Rif naar Tanjung Priok.

Tandjong Priok – Radio Bar
In Tandjong Priok werd afgemeerd in de Eerste Binnenhaven. Schitterend, maar enkele minuten lopen tot de pasar en het uitgaansleven. Samen met de leerling wtk en de 3de wtk ging ik zondagavond aan wal. Natuurlijk bleven we als blanken niet onopgemerkt op de pasar en in de lokale winkeltjes. Dit leidde er toe dat na enige tijd een rits kleine kinderen achter ons aanliep, geen probleem, maar ook dat enkele travestieten ons hadden ontdekt. Gevolgd dat deze ‘dames’ per se ons wilden vergezellen. Persoonlijk had ik daar geen behoefte aan en ik stelde voor om naar de Radio Bar te gaan. Ik wist dat daar onze Nederlandse bemanning te vinden was zodat als we echte problemen kregen, we enige steun konden verwachten. Met twee riksja’s ging het richting de Radio Bar waar we door de eigenaresse in het Nederlands werden welkom geheten en naar een tafeltje werden begeleid. De bestelling was nog niet gebracht of ik maakte van de gelegenheid gebruik om richting toilet te gaan. Teruggekomen bleef ik hangen bij enkele bemanningsleden aan de bar. Gevraagd naar de reden, gaf ik uitleg omtrent de travestieten die ons wel zagen zitten. De bootsman verzekerde mij dat ik er niet alleen voor stond mocht het mis gaan. Na enige tijd verdween de travestiet die mij op het oog had en kon ik weer mijn plaats innemen bij het tafeltje.

Black Out in New York

Black Out in New York – 13 op 14 juli 1977.

De eigenaresse die door de bemanning was ingelicht over de situatie vroeg mij of een van haar meisjes welkom was. Natuurlijk. Het meisje vroeg nog enigszins onzeker of ik bezet was maar na enige uitleg van mij, begreep ze dat ze van harte welkom was om de leeggekomen stoel in te nemen. Het bier was goed, de sfeer geweldig en mijn meisje kon heel goed dansen en was zeer attent. Ik werd zelfs door haar aan het eind van de avond teruggebracht tot aan de haven bang dat ze was dat mij iets zou overkomen.

Wat met de overige twee travestieten gebeurde? De leerling wtk wist uiteindelijk de zijne ook in de bar kwijt te raken. Tot onze verbazing kondigde de 3de wtk halverwege de avond aan met zijn ‘lief’ naar een hotelkamer te gaan. Mijn meisje was verbaasd, een weinig in paniek en vroeg aan mij of de 3de wtk wel wist of het een ‘het’ was. We twijfelden. Na een kwartier was hij terug. Hij wist het nu ook.

Singapore

Ansichten uit Singapore – donderdag 14 juli 1977.
Het is avond. Ik ben vanmiddag de wal opgeweest om een en ander te kopen. Heb in Change Alley een nieuwe Ray-Ban zonnebril gekocht, het Chinees gezelschapsspel Mahjong, eetstokjes, een Chinees potje, cassettes en ansichtkaarten. Vanmiddag zijn we hier aangekomen. Morgen vertrekken we naar Port Kelang. Vanmiddag is onze nieuwe 2de wtk aan boord gekomen. Zijn voorganger gaat naar huis i.v.m. de bevalling van zijn echtgenote over een maand (verstuurd vanuit Penang, vandaar een postzegel van Maleisië).

Singapore
Vanuit Tandjong Priok ging het naar Singapore. Ook mijn huidige second vond dat ik nog even moest profiteren van mijn leerling zijn. Aangezien de lading op pallets was verpakt, was de verwachting dat we hooguit een dag in Singapore zouden blijven. Geluk van deze lading was wel dat we afgemeerd lagen in Keppel Harbour en niet op de rede. De tijd werd benut om enkele winkels rond Clifford Pier te bezoeken. Hong Kong en Singapore stonden bekend om de goedkope Seiko horloges en Ray-Ban zonnebrillen. Een Seiko had ik al tijdens mijn reis op de Banggai in Japan gekocht. Wist je tenminste zeker dat deze echt was. Ditmaal kocht ik naaste een Ray-Ban o.a. ook een Mahjong spel, op dat moment een van onze favoriete bezigheden aan boord, geïnitieerde door de 3de stuurman.

Kuala Lumpur
De volgende haven werd Port Kelang. Hier zou het schip leeg komen. Gelukkig lagen we er in het weekend en kregen we met een paar man de gelegenheid om een uitstapje te maken. Met een luxe taxi voorzien van airco ging het richting Kuala Lumpur. Het werd een echt toeristisch uitstapje waarbij de chauffeur als gids dienst deed. Die dag werden we getrakteerd op een bezoek aan een tingieterij (en natuurlijk de winkel waar we geacht werden iets te kopen), een batik fabriekje (met ook weer de winkel), dames welke een dans deden gebaseerd op het verhaal van de Ramakien, een bezoek aan een nieuwe moskee, geheel van marmer (Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah Mosque) en als hoogtepunt een bezoek aan de Sri Subramaniya Swamy tempel in de Batu grotten, gebouwd in 1891. Hier werden regelmatig hindoe-feesten gehouden waarbij de deelnemers hun lichamen pijnigden door spiesen door hun tong, wangen en huidplooien te steken. De toeristische rondtour werd onderbroken voor een uitgebreide lunch in een Chinees restaurant.

Kuala Lumpur

Kuala Lumpur – zaterdag 16 juli 1977.

Kuala Lumpur

Ansichten uit Port Kelang – zondagmorgen 17 juli 1977.

Het vertrek in Port Kelang zal me altijd bijblijven. Het was 19 juli 1977, mijn verjaardag en ik was vrijgesteld van voor en achter. Maar in mijn eentje een verjaardagstaart aansnijden en beginnen op te eten, daar was ook niets aan.
Vanuit Rotterdam kregen we opdracht om op te stomen naar Japan. Vanwege een tyfoon werd een koers uitgestippeld door de Filippijnse archipel waardoor we ten oosten van Luzon zouden uitkomen en achter de tyfoon richting Japan konden stomen. Ten oosten van de Filippijnen kregen we te maken met het staartje van de tyfoon. De wind viel gelukkig mee maar er stond wel een behoorlijke deining. Met een leeg schip geen pretje.

Ansichten uit Japan

Ansichten uit Japan – dinsdag 26 juli 1977.

Hopen tegen beter weten in
In Japan gingen we 400 auto’s laden voor West-Afrika. Niet dat ons schip daar voor gebouwd was, maar het was lading en het was een goedkopere manier om het schip terug te krijgen richting Europa. We werden in een recordtijd geladen, inclusief de luikhoofden. Toen ging het op weg richting West-Afrika, via Straat Lombok en rond Kaap de Goede Hoop. Weer dagen en dagen op zee, zo’n vierentwintig dagen was het vooruitzicht. Aangezien we door Straat Lombok zouden varen, waren sommige er van overtuigd dat we de Balinese danseressen op het strand zouden kunnen zien dansen. Iedereen verheugde zich daar al op. De doorvaart stond gepland voor een vroege ochtend bij zonsopkomst. De avond ervoor liep bij sommige de spanning op met als resultaat dat deze in de bar een klein feestje aan het bouwen waren. Rond middernacht kwam de 3de stuurman beneden, blij verrast nog enkele mensen aan te treffen. Op een schip met een geautomatiseerde machinekamer was hij dat niet gewend. Vanwege mijn Voormiddag wacht (VM) de volgende dag, ging ik rond half een naar bed. De 3de stuurman bleef nog even zitten.

Overlijden Elvis Presley

Overlijden van Elvis Presley – dinsdag 16 Augustus 1977.

Die ochtend was bij het ontwaken mijn eerste gedachte de Balinese danseressen. Dus gelijk naar buiten. Ergens in de verte kon ik een schim ontdekken van wat Bali moest zijn. Helaas alles iets te ver weg natuurlijk. Op naar het ontbijt waar ik de sparks trof. We zaten net te genieten van ons ‘telor mata sapi’ toen we een hoop gestommel op de trap hoorden. Vervolgens probeerde iemand de klink van de deur naar beneden te krijgen om de deur te openen. Bij de derde poging lukte het en kwam de 3de stuurman binnen gestrompeld. Het ‘even blijven zitten’ was uitgelopen want hij wilde tenslotte de Balinese danseressen zien, koste wat het kost. Dus wachten. Rond vier uur kreeg hij gezelschap van de second. Samen wachtten ze Straat Lombok af en de ochtend. Natuurlijk met het nodige bier. Na het nuttigen van zijn ‘telor mata sapi’ verdween de 3de stuurman naar zijn hut om zijn roes uit te slapen en ik ging naar de brug om de eerste af te lossen. De 2de stuurman had ook zijn kooi opgezocht. Deze trof ik ‘s middags bij het aflossen op de brug voor mijn twee uur wacht van vier tot zes. Hij zat in de kapiteinsstoel, uitgeteld en met een grote donkere zonnebril op zijn neus. Aangezien het vanaf Straat Lombok recht toe recht aan richting Kaap de Goede Hoop ging, was de wachtoverdracht minimaal en verdween hij al snel richting zijn hut om verder bij te komen.

Op zee - Heerlijk.

m.s. Nedlloyd Katwijk – soms zat je weken op zee.

Op West-Afrika werden de auto’s gelost. Vandaar ging het, weer met een leeg schip, op weg naar Europa, naar Hamburg voor een dokbeurt waarna het schip in een andere dienst zou komen. Voor mij werd het aanlopen van het Engels Kanaal, het doorvaren van het Nauw van Calais en het opstomen door de Noordzee een belevenis. Mijn vaartijd als leerling zat er op, mijn takenboek was af, en nu kon ik laten zien dat ik ook in drukkere vaarwegen de verantwoording aan kon. Natuurlijk was in het Nauw van Calais de gezagvoerder wel op de brug aanwezig maar ingrijpen was niet aan de orde. Onder de Nederlandse kust konden we naar Nederlandse zenders luisteren. Een van de eerste liedjes die we hoorden was ‘I remember Elvis Presley’. Volgens mij was hij net een paar dagen dood. In Hamburg werd afgemonsterd in de wetenschap dat ik mijn komende verlof ging gebruiken om, na een cursus radarwaarnemer, examen Zee Aanvaring Reglement (ZAR) en optisch seinen, in het bezit te komen van het diploma derde stuurman G.H.V. om zo op een volgend schip te kunnen aanmonsteren als 4de stuurman.

Soms zat je weken op zee. Met de Nedlloyd Katwijk heb ik twee keer lang op zee gezeten.
De oversteek van Bahrein in de Perzische Golf naar Tauranga in Nieuw Zeeland duurde tweeëntwintig dagen waarbij alleen de rede van Colombo werd aangedaan om daar de benodigde zeekaarten op te pikken voor de navigatie.
De zeereis van Nagoya in Japan naar Pointe-Noire in Congo-Brazzaville – door Straat Lombok – duurde vierentwintig dagen waarbij alleen bij Kaapstad buitengaats een postzak werd opgepikt.

Op 8 november 1977 werd aan mij het “Diploma als derde stuurman voor de grote handelsvaart” uitgereikt.